Lokman GÜL yazdı

Bazı kesimler rahatsız olacaktır ama doğru çok, gerçek tektir.

Son günlerde bir taraf laiklikten, diğer bir taraf ise dincilikten bahsediyor, kimi Atatürkçülüğe sığınırken kimi de dinciliği ön plana çıkarıyor.

10 Kasım, Türkiye Cumhuriyeti’nin kurucusu Büyük Önder Atatürk’ün ölüm yıldönümüydü.

Her ulus, devletinin kurucu önderlerini saygıyla yad eder.

Atatürk, bu kurucu önderler arasında müstesna bir yere sahiptir.

Hem büyük bir komutan, hem büyük bir devlet adamı, hem de önderliğiyle tarihe damga vurmuş insandı.

Atatürk’ün ölüm yıldönümünde tüm Türkiye O’nu bir kez daha saygıyla, rahmetle ve şükranla andı.

Atatürk, vatanın her bir köşesinde yaşayan tüm kesimlerin ortak değeridir.

Atatürk’e saygı, siyasi düşüncesi ne olursa olsun bu toprakları vatan belleyen herkesin görevidir, borcudur.

Kocaeli Valisi de bu nedenle ildeki tüm camilerde Atatürk ve silah arkadaşları için mevlit okutulmasına yönelik bir genelge yayınladı.

Bazı gruplar bu genelge nedeniyle ayağa kalktı.

Neymiş Atatürk için mevlit okutulamazmış.

Ahmet, Mehmet, sağcısı solcusu için mevlit okutuluyor da Atatürk için neden okutulmasın!

Ey be cahiller İslam’ı bilmeyen, çok bilmiş gibi ahkam kesenler, fetva verenler din sizin tekelinizde mi?

Siz istiyorsunuz diye din size göre mi şekil alsın?

Birileri çıkar Atatürkçülüğe sığınır, birileri çıkar Atatürkçülere karşı dinciliğe sığınır.

Atatürkçülük de, İslamiyet de kimsenin tekelinde değil, biri vatan konusunda diğeri maneviyatta ortak değerimizdir.

Atatürk’e de, İslamiyet’e de saldıranları hoş görmemiz mümkün değildir.

Ben çok Atatürkçü tanırım, solcu bilirim ki namazında niyazındadır, oruçlarını tutar ibadetlerini yaparlar.

Ben çok sağcı, dinci, ibadetinde olanları da bilirim.

Kul hakkı yiyorsanız, haksızlık yapıyor, harama el uzatıyorsanız, devleti-milleti soyuyorsanız, ne olursanız olun, Ahirete göçtüğünüzde herkes kim olduğuna bakılmaksızın hesaba çekilmeyecek mi?

Müslümanlık bir partinin veya cemaatlerin güdümünde değildir.

İnanç bireyseldir. Kişinin Allah’a yönelmesidir.

Ama mantar gibi türeyen cemaatler, Müslümanlık kendi tekellerindeymiş gibi davranıyorlar…

Cemaatlerin liderleri, sözüm ona üst idaresinde olanlar bolluk içinde şatafat içinde yaşarken, o cemaatin diğer üyelerine yoksulluğu övüyorlar…

Yoksulluk iyiyse, insanları din yolunda sevaba neden oluyorsa kendileri neden zenginlik içinde yüzüyorlar?

Cemaatler, ümmeti şu tarikat bu cemaat diye bölmüyorlar mı?

Rahmetli Babam imamdı, Rahmetli Amcam 25 yıl müftülük yaptı.

Derlerdi ki “Cemaat, camide hocanın arkasında safta olur”…

Ben de onların bu tavsiyesine uyuyorum ve camilere giderek, hocanın ardında safa durarak ibadetimi yapıyorum.

Cemaatlermiş, tarikatlarmış hiçbiri ile işim olmadı.

Şimdi bana bir cemaatin, bir tarikatın mensubu değilim diye kötü Müslüman mı diyecekler?

Allah akıl-fikir vermiş…

Herkes kendi yaşantısından ve inancından sorumludur.

O nedenledir ki kimsenin inancıyla, düşüncesiyle yargılanması doğru değildir.

Sonuçta herkesin hesabının da mükafatının da görüleceği yer Ahirettir.

Hesabı da mükafatı da Allah bilir.

Bu dünyada inançlar ile ilgili hiç kimse hiç kimseye hesap soramaz!

“Sen iyi Müslümansın, sen kötü” diyemez.

Her türlü takdir Allah’ındır.

İster zengin olun ister fakir, ister sağcı olun ister solcu, ne olursanız olun hiçkimse Ahirete sadece manevi yükünü, hayatta yaptığı iyilikleri, güzellikleri, sevapları taşıyacaktır.

Allah cümlemizi imandan ayırmasın….